Wikia


De Unie van de Haldarima, beter bekend als simpelweg de Unie, was een alliantie gesloten door verschillende staten op Haldar. Zij verenigden zich tijdens de Piratenoorlog van 499, waarin de Zwarte Vloot onder leiding van legendarische piratenkapitein Beren Mor en zijn Zwarte Soeverein vanuit de Canach een invasie lanceerde van de Piratenrepubliek op de staten van Haldar.

Geschiedenis

Piratenoorlog van 499

De Allirische koning Adroc IV nam, benaderd door diplomaat Caroline Benna die hem had geconfronteerd met de uitdagingen die de enorme oorlog betekende, in 499 het initiatief voor de Unie, en werd haar de facto leider. Osmin Terra, een geniale generaal uit Garad, werd de hoogste militaire aanvoerder. De politieke, diplomatieke samenwerking van de Unie was in de Verenigde Raad. Deze werd in het begin geleid door Caroline Benna. Economisch werd de Unie geholpen door het Nieuw-Commerciële Pact, een economische samenwerking van landen en stadstaten dat zich zowel in Haldar als in de Westlanden bevond. Na vele vernietigingen en veldslagen, waarbij zelfs Trallic belegerd werd, was de Unie dan toch victorieus en werden de piraten verdreven.

Post-oorlog

Na de oorlog bleef de Unie, die haar oorspronkelijke doel nu bereikt had, tegen de verwachtingen van vele mensen in toch bestaan. Een tijdlang werd ze nog geleid door Benna, maar die werd spoedig vervangen door Mauro Triano. Deze politicus voerde een beleid van extreme integratie, waarbij de staten van Haldar- die geheel uitlopende culturen hadden en eigenlijk helemaal niet samen gingen- gelijk werden getrokken. Bij deze ontwikkeling kwam de macht steeds meer bij de Unie te liggen; Triano en de zijnen praatten dit goed onder het mom van eenheid en het "samen sterker staan". Over de plannen van Triano en zijn bondgenoten, waaronder de huidige NCP-voorzitter Immanuel Marni en huidige Republiek-president Giuseppe Guillenti (de opvolger van Battisto Servil Zena), was echter niet iedereen enthousiast. Zo pleitte Seval dan Luen voor een afschaffing van de Unie om nationale soevereiniteit te behouden. Luen en de zijnen werden fel bestreden door unionistische politici als Novus Decimus Dorne, maar wisten uiteindelijk hun wil door te drukken. In de winter van 511 vond het Congres van Trallic plaats, waarbij vergaderd en gediscussieerd werd over de toekomst van de Unie. Bij het Congres besloten de staatshoofden van alle lidstaten na toenemende ontevredenheid over haar richting uit de Unie te stappen, waarmee de organisatie al haar macht verloor. De Unie werd niet officieel ontbonden, en bestaat wettelijk nog steeds, hoewel het geen invloed meer heeft. Meerdere prominente Uniepolitici als Guillenti en Marni bekleden echter nog steeds invloedrijke posities in Haldar, dus de voormalige grootsheid van de Unie is nog zeker in stand als een schaduw van zichzelf.

Deelnemers

De deelnemers van de Unie van de Haldarima waren:

  1. Allaric; veel van hun steden waren aan de oevers van de Evanelle gebouwd, en die gebieden werden het hardst geraakt door de oorlog.
  2. Lirion; het gebied de Alarb Mier, wat tot Lirion behoort, werd ook zwaar geraakt door de oorlog, en daarom stuurde dit koninkrijk massaal soldaten.
  3. Alle stadstaten aan de Evanelle; de stadstaten van de evan hadden het het zwaarst te voorduren. Maracuse, Tylene, Ladicia, Cethone en Cylessa werden allemaal bijna geheel verwoest; de andere steden stuurden veel soldaten.
  4. Tevaria; het Keizerrijk had minder last van de oorlog, maar ook in de zuidelijke gebieden van hun land werden steden aangevallen, voornamelijk in het stroomgebied van de machtige rivier de Esper.
  5. Garad, Imlas Garon, Thikarin, Kargad en Morak; deze stadstaten aan de zuidkust deden ook mee aan de oorlog. Voornamelijk Garad stuurde vele soldaten naar het slagveld, waaronder Novus Decimus Dorne. Duirmon en Alyene werden aangevallen door de Zwarte Vloot, maar overwonnen en besloten zich erbuiten te houden. Morak en Haidon Mîn werden hevig geraakt maar werden ook snel weer opgebouwd. Elqar Shar werd helemaal gespaard.
  6. De centrale regering van de Himlastrepubliek, onder leiding van de Admiraliteit, deed vooral mee in zeeslagen rondom de zuidkust, maar stuurden nauwelijks troepen om de rest van Haldar te hulp te schieten. Onder leiding van Joram Massanovi werden de steden van de Republiek grotendeels gespaard gebleven.
  7. Nahillin; het Elvenland betrad de Unie laat in de Oorlog, toen zij aangevallen werden aan de oevers van de Irilin. Veel soldaten stuurde het echter niet.
  8. Het deelnemen van Gilrad tegen het einde van de oorlog was het laatste stootje in de rug dat ervoor zorgde dat de invasie aan zijn einde liep.

Leiders

De hoogste leider van de Unie was Adroc IV, koning van Allaric. Enkele andere belangrijke aanvoerders waren:

  • De inmiddels legendarische Osmin Terra uit de stadstaat Garad zorgde er met een uitermate slim plan voor dat het vlaggenschip van de vloot van de vijand, de Zwarte Soeverein, tot zinken werd gebracht, en wist het daarop volgende Beleg van Trallic te beslissen in het voordeel van de Unie, waarmee de oorlog voorbij was
  • Joram Massanovi van de Republiek leverde een grote bijdrage aan de verdediging van de Vrije Steden en Evansteden en werd later gepromoveerd tot voorzitter van de Admiraliteit.
  • Ombral Emkar was een getalenteerde generaal uit Tevaria.
  • Alwar, de beroemde heer-generaal van het Leger van Nahillin, had twee decennia daarvoor een invasie vanuit Razakmill voorkomen, en liet tijdens de Piratenoorlog van 499 opnieuw zien dat hij een bijzonder waardig legerleider was.
  • Gaidel Panche vertegenwoordigde Lirion.
  • Terondal Bachras, in die tijd de Hoge Maarschalk (opperste bevelhebber) van het leger van Allaric, leverde een grote bijdrage op het slagveld tegen de piraten.
  • Caroline Benna was de voorzitter van de Verenigde Raad, het politiek orgaan dat de Unie bij elkaar hield. Door haar inspanningen werkten lidstaten vaak bijna vlekkeloos samen, waardoor veel schade kon worden voorkomen. Benna was een charismatische, zeer jonge diplomaat die een van de voornaamste redenen was dat de Unie bij elkaar bleef. Ze was de leider van de factie die bij het Congres van Trallic de Unie in stand wilden houden, maar werd uiteindelijk onder de tafel gewerkt door tegenstanders. Recentelijk zet ze zich in om de Unie een nieuw leven in te blazen.
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.