Wikia


Delthounaer [DEL-thoe-nèèhr] was een Elfse stad in Nova Core die bewoond werd door de Aen Selhaine. Het was gelegen op Kergell in de streek van de Eilanden en was onderdeel van de Koninkrijken van de Zon.

Geschiedenis

Stichting

Delthounaer was een van de oudste Elfse steden van het continent. Het werd door de legendarische Menghil Xheivaars gesticht in de vroege jaren van het Tijdperk van Vuur en Staal, die in Nova Core op de Draconische Era met het arriveren van de Aen Selhaine. Delthounaer werd een van de enige nederzettingen van formaat buiten Duwa Cenne, het eiland waar de Elven hun uitvalsbasis van maakten. Daarom kwam het ook regelmatig in conflict met de Draken die in deze periode de grootste delen van het continent als leefgebied hadden. Delthounaer kreeg dientengevolge een sterk militaristisch karakter, iets wat later ook zeer in de mythologie van de stad werd verweven.

Vroege periode

Onder leiding van het invloedrijke Huis Xheivaars werd de nederzetting uitgebreid en kreeg het het karakter van een grote vesting. De muren waren zeer sterk, en Delthounaer werd aan vrijwel alle kanten omringd door ruige bergen. De bewoners voorzagen in hun levensbehoefte door het verbouwen van gewassen en het houden van vee in warmere valleien in de buurt. Daarom was het ook niet afhankelijk van de hoofdstad Tel Mythrin, en anders dan de meeste andere nederzettingen buiten Duwa Cenne dient het niet als kolonie gezien te worden. Delthounaer had dan ook weinig contacten met de rest van de Elfse wereld, en maakte een unieke ontwikkeling door.

Koninkrijken van de Zon

Een verandering in de situatie kwam er toen Vyshaan, een krijgsheer uit de vesting Balthana in de Iliphinebergen, de Draken versloeg in de lucht boven de Drakenberg in de Hartlanden. Onder Vyshaans broer Karvhen gebeurde er iets unieks: vrijwel het gehele continent werd verenigd in de Koninkrijken van de Zon, centraal bestuurd vanuit Tel Mythrin. Veruit de meeste andere Elfse steden in Nova Core waren positief over de samenwerking, en er begon een periode van hoogtijdagen waarin de Koninkrijken stevig werden uitgebreid en zeer welvarend waren. Delthounaer was een van enige steden van formaat die kritiek had op dit systeem. De stad had zich door de eeuwen heen immers apart ontwikkeld en had nauwelijks contact gehad met andere steden, waardoor het ook nu nog veel waarde hechtte aan haar autonomie.

Herfstgetijden en gevolgen

De werkelijkheid van de situatie- een dominantie van de driehoek Tel Mythrin, Chynbilaë en Seldanna- zorgde voor veel slecht bloed tussen Delthounaer en de rest van de Koninkrijken van de Zon. Regelmatig kwam het tot een confrontatie, en er is zelfs een geval bekend waarbij het echt bijna mis ging. Bij deze serie gebeurtenissen, bekend als de Herfstgetijden, werd op het laatste moment de totale escalatie van het conflict tussen Delthounaer en Tel Mythrin voorkomen door Azariah, de vizier van de koning. Als het tot zo'n escalatie was gekomen, dan zou dat vermoedelijk hebben geleid tot een kettingreactie die een openlijke oorlog tussen de Aen Selhaine hebben ontketend. Dit noodlot kon op het nippertje afgewend worden, maar het voorval had wel enorme geopolitieke gevolgen. Om totale oorlog te voorkomen, moest Azariah namelijk concessies doen en werd hij door Huis Xheivaars gedwongen om Delthounaer een machtigere positie te geven. Pos Tirimal, het grote koninkrijk dat de gehele Eilanden ten oosten van Duwa Cenna had beslagen en waar ook Delthounaer deel van uit had gemaakt, werd opgebroken in twee nieuwe koninkrijken. De ene besloeg het eiland Groter Voeghar en behield onder leiding van Chynbilaë haar nauwe betrekkingen met de rest van de Koninkrijken. De andere staat besloeg aanvankelijk de Hachevid Eilanden en ging onder de scepter van Delthounaer een geheel nieuwe koers varen, grotendeels onafhankelijk van Tel Mythrin. De Herfstgetijden worden in de huidige geschiedschrijving gezien als het punt waarop de bloeitijd van de Koninkrijken van de Zon ten einde was en een periode van verval begon.

Verdere geschiedenis

Delthounaer kwam zo op een totaal andere wijze uit de Herfstgetijden: het was getransformeerd van een geïsoleerde doch ambitieuze stad tot een van de machtigste spelers van het continent. Huis Xheivaars werd zeer rijk en machtig door het met ijzeren vuist regeren over het nieuwe koninkrijk, dat zich later ook uitbreidde tot het eerst onbewoonde boseiland Tayrid. De nieuwe situatie hield echter niet bijzonder lang stand, aangezien in deze periode de Continentale Oorlogen met de menselijke coreshti- relatieve nieuwkomers in het continent- intensiveerden. Vanwege haar geografische isolatie overleefde Delthounaer deze oorlogen een stuk langer dan andere steden. Dit leiden historici af uit de Morthinekroniek, een historisch werk dat gevonden werd in de geruïneerde librijen van Delthounaer. In de Kroniek is een eigentijdse geschiedenis geschreven die significante gebeurtenissen vermeldt, zoals de val van Leuthespay en de inname van Tel Mythrin door Gaol Caumenior, toen de grote Koninkrijken van de Zon (zoals Evalonë) al vervaagd waren. We lezen zelfs een beschrijving van de titanenstrijd op de flanken van de Drakenberg en de uiteindelijke overwinning van Norman Penegral op Alu Caidan. Deze zeer interessante en unieke behandeling van deze legendarische slag is tevens het laatste hoofdstuk in de Kroniek, die daarna plotseling ten einde komt. Wat er vervolgens met Delthounaer gebeurde, dat is niet bekend. Theorieën over het lot van de stad liggen ver uit elkaar: de ene claimt dat Delthounaer in isolatie bleef bestaan in de eeuwen na de overwinning van de coreshti, anderen speculeren dat Huis Xheivaars na de nederlaag van Alu Caidan een exodus organiseerde en de stad geruïneerd achterliet. Wat er nu nog over is van Delthounaer, waarvan het in ieder geval zeker is dat het een van de langstlevende Elfse steden van Nova Core was, zijn imposante doch afbrokkelende ruïnes op het ijzige eiland Kergell.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.